Waarom BIG Challenge 2009?

20 januari 2009

“Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik iets met varkens heb. Die voorliefde voor de varkenshouderij werd mij met de paplepel ingegeven. Mijn opa was varkenshandelaar en verkocht ook veevoer. In 1962 nam mijn vader dit handelsbedrijf over, waar ook ik als kleine jongen heel wat uurtjes doorbracht. Niet vreemd dat ik voor een Agrarische opleiding koos. Het werd de MAS in Gorinchem. Hierna ben ik in Horst de Middelbaar Kader opleiding gaan doen, met als specialisatie in rundvee en varkens.

De ontmoeting
In die tijd werd ik ook een steeds fanatiekere wielrenner. Ik reed bij de KNWU in de categorie ‘Liefhebbers’. Dit wordt nu ‘Amateurs B’ genoemd. Het fietsen is nu wel wat minder fanatiek, maar een liefhebber van de wielersport ben ik altijd gebleven.
Het was in 1983 dat ik tijdens een clubkoers tussen “Jan van Arkel “en “Jan van Riebeek” in Culemborg hard ten val kwam. Zo hard zelfs, dat de locale krant er over schreef. Dat is overigens de enige keer dat ik met mijn wielercarrière de kranten heb gehaald.
Van die valpartij heb ik echter nooit spijt gehad. In het ziekenhuis van Tiel ontmoette ik namelijk mijn huidige vrouw Karin. Een paar jaar later zijn we getrouwd en we hebben samen twee prachtige kinderen (Loes en Lex).

Sector positief in het nieuws
Mijn achtergrond in de varkenshouderij en mijn liefde voor de racefiets hebben mij in belangrijke mate gevormd. Ze hebben mij karakter en doorzettingsvermogen gegeven. Iets wat mij in mijn huidige strijd tegen de kanker in mijn lijf goed van pas komt. Het helpt mij in de gedachte dat opgeven geen optie is. Het geeft mij nieuwe energie om weer opnieuw een chemokuur te starten en te blijven vechten. Het sterkt mij ook in de gedachte dat ik graag iets terug wil doen voor de varkenshouderij, voor de sector waar ik zoveel aan te danken heb. Dit wil ik doen in de vorm van BIG Challenge 2009. Een actie vanuit de varkenshouderij tegen kanker. Op de eerste plaats natuurlijk om samen een financiële bijdrage te leveren aan het onderzoek naar deze ziekte. Maar misschien nog wel meer om een podium te creëren waarop de sector eens op een heel andere manier in het nieuws komt. Op deze manier hoop ik ook de kloof tussen producent en consument wat verder te dichten.

Een ton tegen kanker
Iedereen kent in zijn omgeving wel iemand die aan kanker overleden is of die er op dit moment tegen vecht. Wereldwijd gaan er jaarlijks meer dan 8 miljoen mensen dood aan deze ziekte waartegen nog steeds geen afdoende oplossing is. Onderzoek is dus nog steeds heel hard nodig en kost jaarlijks heel veel geld. Hier wil ik samen met de Nederlandse varkenshouderij graag een bijdrage aan leveren. Ik ben er van overtuigd dat ik met deze sector samen in staat ben om minimaal 100.000 euro op te halen voor het KWF. En daarbij verzeker ik u dat al het geld dat wordt gedoneerd rechtstreeks ten goede komt aan het KWF.

Als tegenprestatie ga ik op 4 juni 2009 minimaal 1 maal de Alpe d’Heuz beklimmen. Dit doe ik samen met nog enkele honderden andere mensen met dezelfde missie tijdens het evenement Alpe d’HuZes. Dit alles onder het motto: ‘Opgeven is geen optie!’

Herman
 

Reacties

Anja Kranendonk31 januari 2009

hoi Herman . IK denk dat je nog steeds de kanjer bent van voorheen en dat je karakter je in staat stelt te doen wat je nu doet ; het vechten en daarnaast ook nog een ander een hart onder de riem steekt sterkte en succes in je ondernemingen en groeten aan karin Anja

Peter Simons21 januari 2009
Herman ik wens je sterkte en veel succes,
groeten,
dierenarts Peter Simons

Laat een reactie achter