BIG Challenge maakt het verschil

‘De toekomst is onze moeder die weer lacht’

Melkveehouder Arno Rops uit Ens, zijn vrouw Caroline en hun drie kinderen deden met BIG Challenge, farmers against cancer, mee met de Alpe d’HuZes. In 2023 waren Arno en dochter Liv er ook al – toen nog zonder de wetenschap wat het komende jaar zou brengen. Arno herinnert zich dat moment helder: „Toen mijn vrouw borstkanker kreeg, zei ik meteen: ‘Volgend jaar gaan we met z’n allen.’ En dat is precies wat we hebben gedaan.”

Caroline Rops kreeg in mei 2024 de diagnose borstkanker. Liv was toen net met BIG Challenge, team USRA, voor de tweede keer bij de Alpe d’HuZes in Frankrijk. Nu in 2025, amper drie weken na de laatste chemo, liep Caroline Rops één keer de Alpe d’Huez op: 14 kilometer, 21 bochten met ruim duizend hoogtemeters. „Ik heb nu zelf meegemaakt wat het betekent als er therapieën zijn die je leven redden. Bij mijn eerste mammografie in de bus, op mijn 51^e, kreeg ik de uitslag borstkanker. Gelukkig ben ik nu alweer zo ver dat ik deze berg heb kunnen beklimmen.” Ze spoort nu alle vrouwen aan om zeker de bus te bezoeken. „Ik ben het levende bewijs dat het nodig is.”

Familie Rops boert sinds 1951 in de Noordoostpolder. „Wij boeren op lichte zandgrond, een klein hoekje van de polder is zandgrond. Mijn grootouders kwamen uit West Brabant en kregen deze grond toegewezen”, legt Arno uit. Nu melken ze 125 koeien in twee robots en bewerken 76 hectare grond in Ens. De robots lopen vol met de bijna 45 liter per koe. De familie wil uitbreiden naar 160 koeien met drie robots. Caroline werkt daarnaast in het onderwijs en verzorgt de boekhouding.

Niet te omschrijven
Liv en Arno deden in 2023 als leden van team Agrifirm mee met BIG Challenge. Arno fietst al zo’n 35 jaar. Ondanks het vele sporten kreeg hij hartproblemen. „Ruim vijf jaar geleden ben ik geopereerd. Na de operatie viel mijn conditie tegen. Ik ging de betrekkelijkheid van het leven inzien.” Iedereen kent wel iemand met kanker. Henk Tielemans van Agrifirm benaderde Arno voor BIG Challenge. „Mijn eerste reactie was: ‘Ik heb geen tijd’. Zieke mensen hebben geen tijd, was het antwoord van Henk Tielemans. Dat deed mij besluiten om mee te gaan. En ook de gedachte dat ik het nu nog kon”, zegt Arno Rops.

Caroline bleef dat jaar thuis, druk met werk en gezin. „Maar toen Liv thuiskwam en vol passie over die week vertelde, begreep ik het niet echt. Liv zei toen: ‘Je was er niet bij, dus je kunt het niet begrijpen.’ En dat is ook zo. Dit evenement is niet uit te leggen, het is zo intens en bijzonder. Daarom ben ik zó blij dat we nu als gezin gegaan zijn. Die week gaf ruimte aan gevoelens die we normaal niet zo snel uitspreken. Het is een week met een lach en een traan.”

Met een groep familie en vrienden vertrokken ze zaterdag 31 mei naar Frankrijk. De voorbereiding was druk: vlak voor vertrek werd nog de tweede snede gras gemaaid. Arno en Caroline vertrokken zaterdagochtend 31 mei, terwijl hun zonen Kai en Swen het gras ‘s middags inkuilden. Op zondag kwamen zij ook naar Frankrijk. Liv, die momenteel een Erasmus volgt in Frankrijk als onderdeel van haar studie European Food & Business aan Aeres Hogeschool in Dronten, reisde per trein naar Grenoble. Een buurjongen nam het bedrijf over.

Verhalen die raken
Tijdens de motivatiebijeenkomst op dinsdag – een vast BIG Challenge onderdeel van de koersweek – stond het thema ‘Toekomst’ centraal. Liv, Kai en Swen spraken daar openhartig over wat de ziekte van hun moeder met hen deed. Een verhaal dat dichtbij komt, en dat hun beeld op de toekomst heeft veranderd. Liv vertelde: „Toen mama de diagnose borstkanker kreeg, veranderde alles. School, werk, toekomstplannen – ineens stond alles stil. De prioriteiten verschoven compleet. Wat ons vooral bijblijft, is haar kracht. Ondanks de zware chemotherapie bleef ze onze moeder: positief, vechtend, en er altijd voor ons.”

Na twintig weken van behandelingen en operaties kwam er goed nieuws: Caroline is beter. Haar actieve levensstijl, met krachttraining en hardlopen, droeg bij aan haar herstel. „De toekomst was ineens geen vanzelfsprekendheid meer,” zei Liv, „Hoewel de weg niet altijd makkelijk was, geeft dit ons hoop en vertrouwen voor de toekomst. Het laat zien dat er licht is aan het einde van de tunnel, en dat het mogelijk is om weer vooruit te kijken en te dromen. Als jongere denk je vaak: 'De toekomst, dat komt wel.' Maar ineens werd die toekomst een vraagteken. Kanker zet je met beide benen op de grond. We zien de toekomst niet als iets vanzelfsprekends. De toekomst, dat is onze moeder die weer lacht. Dat zijn wij en onze moeder. Dat is iedereen die de berg op gaat. Voor hoop, voor onderzoek, voor een wereld waarin er kan worden geleefd met kanker.”

Familieding
Liv en Arno liepen op woensdag met de Alpe d’HuZus één keer de berg op. Kai en Swen hadden voor hun aanmelding het fietsen weer fanatiek opgepakt. Kai fietste vijf keer naar boven, Swen vier keer. Caroline straalt: „Het was geweldig. Eerst de motivatiebijeenkomst, dan samen die berg op, en als gezin met ons team over de finish. Het is zo bijzonder dat onze drie kinderen hun verhaal vertelden. Het besef hoe snel alles kan veranderen, maar ook hoe belangrijk onderzoek en nieuwe behandelmethodes zijn.”

Binnenkort volgt nog genetisch onderzoek en een preventieve operatie voor Caroline. „Het is een wel familieding geworden. Ik ben genetisch belast via mijn vader. Mijn zus ook, zij liep ook mee. Fijn om het zo samen te beleven. En ook een gesprek met een oncologie-arts die BIG Challenge helemaal niet kende, was waardevol. Twee werelden die elkaar leerden kennen. Precies waar BIG Challenge voor staat.”

„We zijn trots dat we geld ophalen voor KWF en onze sector positief kunnen laten zien,” zegt Arno. „Maar bovenal zijn we dankbaar. Voor de medische zorg, voor onze familie, en voor de toekomst die we weer durven omarmen. De toekomst – dat is onze moeder die weer lacht.”