Doneer hier tegen kanker

Zoek een team of fietser

Tussenstanden
Gedoneerd € 916.894,00
Aantal teams 38
Aantal deelnemers 331
gepost op 28 april 2009

Trots

Wat heb ik een rare week achter de rug!
Maar het mooie is dat ik er met een heel goed gevoel op terug kijk.

Het begon vorige week zaterdag. Wie er zenuwachtiger was weet ik niet. Lex, omdat hij vandaag kampioen kon worden met de B1? Oma, die kwam kijken en eigenlijk helemaal niks heeft met “dat voetbal”, zolang hij maar geen rotschop krijgt? Of de fotograaf van het elftal en vader van de verdedigende middenvelder, ik dus?

 
De mannen maakten het waardig af: 5 -0 voor SvSSS B1 en promotie naar de hoofdklasse.
Prima wedstrijd, mooie goals, sportieve tegenstander en heel veel publiek, onder wie een trotse oma. En zij was trouwens niet de enige trotse oma. Veel ouders langs de lijn, veel broers, zussen en bekenden. Een mooie kampioenswedstrijd.
 
Wilt u ze feliciteren, bezoek dan het gastenboek van hun site. Ze verdienen het omdat het niet alleen om voetbal gaat bij de mannen. Lees mijn stukje maar eens over ‘geld maakt niet gelukkig’. Hier is de link naar de site: http://svsssb1.come2me.nl/675538/Home.
 
Toen kwam zondag. De Twan Poels Classic, of de fietstocht ‘varkenshouderij tegen kanker’.
In mijn enthousiasme had ik geroepen dat we wel 200 en misschien wel 500 man extra aan de tocht konden laten meedoen. Veel mensen in de varkenshouderij fietsen en met een beetje mazzel komen we aan die getallen.
 
Helaas. Eigenlijk zat het voor het eerst in de Big Challenge 2009 tegen. Verschillende dingen liepen wat vertraging op, overigens zonder een schuldige. De inschrijvingen bleven achter, et cetera. Zondagochtend stonden we op 50 inschrijvingen.
 
Die ochtend begon met een foto van de uitreiking van een cheque van 5000 euro van Hendrix UTD. De directeur was er speciaal voor naar Ottersum gekomen. Zijn woorden aan mij privé gericht waren echt prachtig. Ik zal ze niet gauw vergeten. Wat krijg je toch vaak inspirerende woorden te horen van iemand die je eigenlijk niet kent. Bedankt Ronald!
 
Toen begon het handen schudden. Wat waren er ineens veel mensen. Sommigen had je al lang niet meer gezien. Hele teams, zoals de groep van BB Deurne. En wat dacht u van Janneke Janssens van het blad Varkens? Samen met haar man en kind in de kar achter de fiets. Boerin Rianne in het rose op een gewone fiets, 65 km heuvel op, heuvel af. Maurice en Marcel, twee dierenartsen die ik al heel lang ken. Henri en Gerard: top-ondernemers, waar ik vier jaar geleden nog mee naar Amerika ben gegaan. Jannes, mijn eerste baas/chef bij ELANCO. Geert, mijn oude Denkavit-collega. Jos, die even uit Wanroij kwam fietsen om de 140 km te doen. Vrienden, zoals Rob en zijn collega Frank. Rob de Zeeuw en Anne Jan Stuij, die op 4 juni als individuele deelnemers minimaal zes keer omhoog gaan klimmen. Rob, met achterop zijn vader en Anne Jan, voor een flink gedeelte voor mij. Ik moet stoppen met namen noemen, want de volgende pagina begint al.
 
Mensen, wat ben ik trots dat jullie toch met zovelen zijn gekomen!
 
Aan het einde hebben we meer dan 2000 euro opgehaald en genoten bijna 100 mensen van de tocht. Sommigen vielen tijdens de klim letterlijk van hun fiets in de bladeren langs de weg.
Natuurlijk omdat ze fout schakelden, want vermoeidheid komt niet voor.
Niemand had een vervelende dag gehad. Iedereen, écht iedereen was blij dat hij of zij mee had gedaan.
 
 
Nu het volgende geval van trots.
Op de foto’s zie je Lex voorbij komen. Hij begint de schoonheid van fietsen langzaamaan door te krijgen. Klimmen gaat hem makkelijk af. De week ervoor reed hij de 100 km van de Amstel Gold race. Einde op de Cauwberg, berg op, zoals de profs eindigen de volgende dag.
Met een gemiddelde van 20.5 km, gemeten vanaf de voet tot aan de finish.
We zijn er trots op. Ook nu weer ging hij makkelijk omhoog. Samen met mijn neef Hennie die ook met het fietsvirus lijkt besmet. Als student moet je ontspanning zoeken en je lekker leeg fietsen is dan een heerlijk alternatief.
Het mooiste is dat Loes hen op de foto heeft gezet. Samen met Jannemieke maakte zij foto’s tijdens het steile klimmetje in het Reichswald. Karin heeft genoten van alle bekenden die voorbij kwamen en natuurlijk van Lex en Loes.
Lex heeft genoten van het klimmen met Hennie en de anderen van de groep. Loes heeft genoten van de foto’s en kijk zelf maar: er zitten echt hele mooie tussen!
En ikzelf heb genoten van alles wat er die dag gebeurde, maar vooral ook van wat een gezin tot een gezin maakt. Misschien wel het hoogste niveau van trots dat je kunt bereiken.
 
Mijn laatste ‘trots van de dag’ is de belangrijkste.
Zonder medewerking van de Toer Club Gennep - vooral de vrijwilligers, het bestuur en alle mensen die hebben geholpen met de tocht, waar wij even kwamen inbreken -, hadden we nooit zo’n mooie dag en tocht kunnen bereiken. Ook een woord van dank voor de mensen van het Ottertje voor hun gastvrijheid.
En natuurlijk Janneke Janssens: zij was een van de eersten waarmee wij het idee van de tocht besproken. Aan tafel in Udenhout en direct zo enthousiast! Zonder jouw enthousiasme had het organiseren veel langer geduurd.
En natuurlijk de deelnemers, en hopelijk volgend jaar weer. Hoe, wat, waar en wanneer horen jullie ruim op tijd. Ik weet dat ik kan rekenen op bijna 100 ambassadeurs en die 500 man is dan een makkie.
 
Als laatsten de mensen van Imagro, zonder jullie geen Big Challenge 2009 en zeker geen fietstocht. Eén persoon verdient speciale vermelding: Lindy. Lindy is mijn steun en beschermvrouwe. Zij behoedt mij voor vergeetachtigheid, regelt, organiseert, motiveert en nog veel meer.
 
Wat ben ik trots dat ik met zoveel mooie mensen mag samenwerken aan een prachtig doel.
 
Gisteren hoorde ik een spreuk van Gandhi:
“Als je doel goed is, je middelen zuiver, dan zal het altijd lukken.”
Het was al waar, maar wij hebben het met elkaar maar weer eens mooi bewezen.
 
Wat ben ik daar trots op!

Reacties

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Bericht:
 
Volg BIG Challenge op social media
     
Sponsoren
Filmpje
BIG Challenge in het nieuws
Partners
  Contact   Privacyverklaring